##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

مرادی شهربابک مرادی شهربابک , قنبری هاشم آبادی قنبری هاشم آبادی , حمیدرضا آقامحمدیان شعرباف ,

چکیده

پژوهش حاضربا هدف بررسی اثر بخشی واقعیت درمانی به شیوه گروهی در جهت افزایش میزان عزت نفس دانشجویان دانشگاه فردوسی انجام شد.طرح پژوهش از نوع آزمایشی به صورت پیش آزمون پس آزمون و پیگیری است.بدین منظور30 آزمودنی با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفی به دو گروه 15 نفره گمارش شدند که پس از تشکیل جلسات درمان، در گروه آزمایش فقط 11 نفر باقی ماندند یعنی 4 نفر ریزش داشتند که برای هماهنگی تعداد آزمودنی های دو گروه گواه و آزمایش 4 نفر از گروه گواه به طور تصادفی حذف شدند . برای گروه آزمایش 8 جلسه واقعیت درمانی به شیوه گروهی برگزار شد و گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکردند.آزمودنی ها پرسشنامه عزت نفس کوپر اسمیت را در سه مرحله پیش آزمون پس آزمون و پیگیری تکمیل نمودند. داده ها پس از گردآوری با استفاده از روش تحلیل واریانس دو عاملی با اندازه گیری مکرر مورد ارزیابی قرار گرفتند. برای بررسی تفاوت میانگین نمرات عزت نفس در مرحله پیش آزمون دو گروه از آزمون T مستقل استفاده شد که نتایج نشان دادند که بین دو گروه در پیش آزمون تفاوت معناداری وجود ندارد و نتایج حاصل از تحلیل واریانس دو عاملی با اندازه گیری مکرر نشان داد که میانگین نمرات درسطح 099/0 (p<0/001 ) تفاوت معنادار داشته است و این درمان اثر بخش بوده و فرضیه پژوهش تایید می شود.اما در مرحله پیگیری 45 روزه میزان اثر بخشی نوع درمان تداوم نداشته که از جمله عواملی را که می توان در این مسئله دخیل دانست شامل :تجربه کم درمانگر ،عدم همکاری خانواده در ایجاد محیطی برای برآورده شدن نیازهای اساسی ،ادامه ندادن تمرینات و فعالیت های درمانی پس از جلسات.

جزئیات مقاله

مراجع
ارجاع به مقاله
مرادی شهربابکم. ش., قنبری هاشم آبادیق. ه. آ., & آقامحمدیان شعربافح. (2011). بررسی اثر‌بخشی واقعیت درمانی به شیوه گروهی بر افزایش میزان عزت نفس دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد. پژوهش‌نامه مبانی تعلیم و تربیت, 11(2). https://doi.org/10.22067/fe.v11i2.1407
نوع مقاله
پژوهشی