##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

محمد داودي

چکیده

هدف اصلی این مقاله، بررسی و نقد چالش‌های نظري در باب امکان تربیت‌دینی (بي‌معنايي دانش تربیت‌دینی، تلقيني بودن تربیت‌دینی و عدم امكان فهم مستقل گزاره‌هاي ديني) می‌باشد. نتایج به دست آمده نشان داد که «دانش تربیت‌دینی» معنادار است؛ زیرا دانش تربیت‌دینی نمی‌تواند کاملاً مستقل و بریده از فرهنگ و دین حاکم بر جامعه باشد. تربیت‌دینی درصورت لزوم تلقینی نیست و تلقینی بودن یا نبودن آن وابسته به روش مورداستفاده در تربیت‌دینی است. امکان فهم مستقل گزاره‌های دینی  نیز وجود دارد؛ زیرا دین صورت دانشی مستقل و متمایزی نیست و چنانچه فرض کنیم که دین، صورت دانشی مستقل و متمایزی است، بازهم امکان فهم مستقل گزاره‌های دینی وجود دارد. با این توضیح که فهم یک صورت دانشی مستقل، مستلزم فهم (نه پذیرش و باور) برخی گزاره‌های پایه­ای آن است.

جزئیات مقاله

کلمات کلیدی

تلقین, دانش تربیت دینی, فهم گزاره های دینی, هرست, هاند

مراجع
باقري، خسرو، چيستي تربيت ديني، تهران، مركز مطالعات تربيت اسلامي، 1380.
Bagheri, Khosrow (2001), Chisti Tarbiat Dini, Tehran, Center for Islamic Education Studies.
Gilroy, Peter(1999), The Aims of Education and The Philosophy of Education, in The Aims of Education, Edited by Roger Marples, London and New York, Routledge.
Hand, Michael(2006), Is Religious Education Possible, London and New York, continuum.
Sealy, John, religious education: philosophical perspective(1985), London: George Allen & Unwin.
Roger Marples (Edited by) 1999, The Aims of Education, London and New York, Routledge.
ارجاع به مقاله
داوديم. (2020). چالش‌های ناظر به امكان منطقي تربیت‌دینی با تأكيد بر ديدگاه هرست. پژوهش‌نامه مبانی تعلیم و تربیت, 9(2), 126-147. https://doi.org/10.22067/fedu.v9i2.78373
نوع مقاله
پژوهشی