نوع مقاله : پژوهشی

نویسندگان

فردوسی مشهد

چکیده

چکیده
مقدمه: مشخص شده است که شناخت های ضمنی، به ویژه تورش توجه نسبت به محرک مربوط به مواد، نقش مهمی در حفظ، پیشرفت و عود رفتار سوء مصرف مواد بازی می کند. این تحقیق، امکان پذیری پرورش توجه با برنامه آموزش کنترل توجه نسبت به مواد را بررسی می کند. روش: شرکت کنندگان نمونه ای (87=N) از سوء مصرف کنندگان تحت درمان با روش سم زدایی بودند که به شیوه تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. گروه آزمایش، سه جلسه آموزش با این برنامه را پشت سر گذاشتند. تمامی شرکت کنندگان، پرسشنامه جمعیت شناختی، پرسشنامه وسوسه پس از ترک مواد، پرسشنامه خلق مثبت- خلق منفی، پرسشنامه استرس ادراک شده، پرسشنامه آمادگی برای تغییر، پرسشنامه اطمینان موقعیتی و پرسشنامه دغدغه های شخصی و آزمون استروپ مواد را کامل کردند. همین طور، شاخص بازخورد زیستی (ترشح بزاق) به هنگام مواجهه آزمودنی ها با محرک های مواد و محرک های خنثی، اندازه گیری شد. از تمامی آزمودنی ها در جلسات پس آزمون و پیگیری یک ماهه سنجش به عمل آمد. یک پیگیری مختصر تلفنی شش ماهه نیز برای ارزیابی وسوسه، خلق مثبت و منفی، استرس ادراک شده، آمادگی برای تغییر، اطمینان موقعیتی، میزان دارو، تعداد لغزش و عود آزمودنی ها نیز اجرا شد. یافته ها: نتایج نشان داد که در مقایسه با گروه کنترل، گروه آموزش دیده، در پس آزمون و پیگیری یک ماهه تورش توجه کمتری را برای محرک های مواد نشان دادند؛ وسوسه و خلق منفی آن ها در پس آزمون و پیگیری شش ماهه کمتر بود؛ و استرس ادراک شده پایین تری را در پس آزمون و پیگیری یک ماهه گزارش دادند. همچنین، گروه آموزش دیده، در دو خرده مقیاس پرسشنامه اطمینان موقعیتی (مشکلات اجتماعی در کار و موقعیت های اجتماعی خوشایند) در پس آزمون و اطمینان موقعیتی در پیگیری شش ماهه افزایش نشان دادند. تلویحات یافته های پژوهش از لحاظ نظری و عملی بحث شده است.

واژه های کلیدی
وابستگی به مواد، تورش توجه، آزمون استروپ، برنامه آموزش کنترل توجه، آزمون پاسخ گری فیزیولوژیک (ترشح بزاق)

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The effect of Drugs-Attention Control Training Program on Drug-Related Attentional Bias and Improving other Indices of Recovery

نویسندگان [English]

  • javad fadardi
  • zarin barerfan

ferdowsi

چکیده [English]

Abstract
Introduction: Implicit cognitions, especially attentional bias for drug-related stimuli (DA), have been shown to play an important role in sustaining of, progression of, and relapsing to substance abuse behaviors. The present research tested the feasibility of attentional retraining with Drug Attention Control Training Program (DACTP). Method: Participants were a sample of in-treatment detoxified durg abusers (N=87), who were randomly divided into a group of controls and a group of trainees; the latter group received three sessions of training with the DACTP. All participants completed a demographic questionnaire, Temptation Questionnaire, Perceived Stress Scale (PSS), Positive Affect and Negative Affect Schedule (PANAS), Situational Confidence Questionnaire (SCQ), Readiness to Change Questionnaire (RTCQ), Personal Concerns Inventory (PCI) and classic and drug-related Stroop tests. Also biofeedback (salavation) measurements were recorded while participants were exposed to dug and neutral stimuli. All participants were tested at post-training and one month later (full follow-up). A brief telephone, six-month follow up was also conducted to monitor their temptation, SCQ, RTCQ, PANAS, PSS, and the dose of their medicine and the number of relapses and lapses. Conclusion: The results showed that training with the DACTP reduces DA and PASS, at post treatment and the first fallow up; temptation and negative affect reduced at post treatment and the six-month fallow up; doses of medicine at fallow up six month; number relapse at fallow-up one and the six–month follow up. Moreover, the reductions were accompanied by increases in SCQ's social problem at work and positive social situations which were observed at post test and the six- month fallow up. The implications of the findings for both theory and practice have been discussed.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Drug dependence
  • Attentional Bias
  • Stroop test
  • DACTP
  • Psychophsiological responding (salivation test)