نوع مقاله : پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه سیستان و بلوچستان

2 دانشگاه شهید چمران اهواز

3 شهید چمران اهواز

چکیده

هدف اصلی این پژوهش ، بررسی وتحلیل هرمنوتیک فلسفی گادامر و دلالت های آن برای دستیابی به فرایند خودفهمی، دگرفهمی و باهم فهمی می باشد. برای دست یابی به این هدف از روش پژوهش تحلیلی- استنتاجی بهره گرفته شد. لذا، با بررسی مبانی نظری و تشریح نظریه هرمنوتیک فلسفی به ویژه غیر روشمندی فهم، اهمیت سنت، تاریخ، هنر، زبان، امتزاج افق ها و تعامل در فرایند فهم، الگویی پیشنهاد شد که در آن چگونگی رخداد خودفهمی، دگرفهمی و باهم فهمی نشان داده می‌شود. با این توضیح که خودفهمی با درک سنت خودی، دگرفهمی با شنیدن صدای غیر و در نهایت هم فهمی در قالب تعامل من و تو های پرسشگر (و خیرخواه) محقق می شود. من و توها همزمان در نقش فهمنده و فهماننده عمل نموده و نهایت به فهمی متفاوت تر از افق اولیه خود می رسند. در پایان، تصور این مهم در عرصه تعلیم و تربیت تشریح می‌شود.

کلیدواژه‌ها

Cubukcu, F. (2012). Gadamer philosophical hermeneutics on education. Journal of education and instructional studies in the world. 2(2), 109-116.
Farhadpour, M. (1992). Depressed Reasons: Tips on Weber. Journal of culture. 20, 113-172.
Gadamer, H. G. (2001). Education is self-education. Translated by John Cleary and Padraig Hogan. Journal of Philosophy of Education, 35(4), 529–538.
Gadamer, H. G. (2006). Truth and Method. Translated by: J. Weinsheimer and D. G. Marshal. Second, Revised Edition. London. New York. Continuum.
Odenstedt. A‌ (2008). Hegel and Gadamer on Bildung. The Southern Journal of Philosophy. Vol. XLVI. PP: 559-580.
Sung. W (2001). Dialogue in Philosophical Hermeneutics. Institute of European and American Studies, Academia Sinica. 31(2), 231-285.
Taheri, R. (2010). Gadamer's hermeneutics aesthetic. Tehran: Nigha
CAPTCHA Image